طبیعت و گردشگاههای ایران را بهتر بشناسیم

کوه های مورد نظر جهت کوهنوردی از کوه هایی با شیب بسیار کم که در فاصله بین دامنه کوه و قله بسیار کم و در زمان بسیار کمی میتوان قله را صعود کرد. در این جور کوه ها، کوهنورد با توجه به توانایی خویبش و افراد همراه خویش و با توجه به  شیب کم کوه، در صورتی که این صعود، صعودی تفریحی است از منظر ما جز فلاکس چایی هیچ چیز نمی خواهد، ولی لازم است اسباب ضروری در هنگام خطر همیشه لازم است چرا که کوه است و پر خطر، دارویی و لوازم کمک های اولیه باید باشدو جز این ها هیچ چیز دیگر با خود نباید برد که بسیار دست و پا گیر است. اما گاهی کوهپیمایی تمرینی است و تصمیم به صعود قله ای بلند مانند دماوند دارید، اینجا باید اسبابی را که با خود به دماوند می برید داشته باشید. زیرا که در سفری که به قله مرتفع دارید این اسبان نیاز می شود و آنجا با شرایطی سخت تر از نظر هوازی و مسیر با شیب تند تر و بدون برگشت تر می باشد و خوب است در تمرینات لا اقل این یک را که بار اسباب است را تمرین کنیم.

قبل از اینکه بخواهم بقیه مطالب را بگویم ابتدا ذکر می کنم که در معنی کوهستان گردی، فقط بالا رفتن و پایین آمدن از کوهی بلند یا کوتاه نیست بلکه بعضی اوقات انسان به جنگ دره ها یا غار ها می رود که این گاهی سخت تر از کوه هاست چرا که زمانی که انرژی لازم را دارید به پایین می روید و چون انرژی تقلیل می رود باید سربالایی را گز کنید.

ولی همانطور که بارها گفتم مهم ترین وسلیه در کوهستان همدلی است که با همدلی، سخت ترین کوه ها و دره ها در خاطره ثبت می گردند.

سفرچیست:

حرکتی با هدف تفریح یا ورزش یا هدف کاری و یا ...با هدفی مثل قله، آبشار، رودخانه، دریاچه و...  و مدت سفری برابر فاصله زمانی بین زمان آغاز با هر وسیله (چه پیاده، چه با دوچرخه ، چه با خودرو و قایق و...) و پایان به همان محل اولیه.

اما در مورد اسباب سفر

سفر هایمان را از نظر زمان به چهار دسته تقسیم می کنم. 

۱-سفر های نیم روز(صرف یک وعده غذایی)

۲-سفرهای یک روزه (صرف دو یا سه وعده غذایی)

۳- سفر های دو روزه و بیشتر (غذا+خواب).             

 ۴-سفرهای طولانی مدت (بیش از دو روز)

تذکر: هنگام سفر، وضعیت افرادی که با آنها سفر می کنید را از نظر مالی، توانایی جسمی،توانایی روحی و غیره در نظر بگیرید و توجه داشته باشید که در صورت ناهمخوانی و فشار به همسفران این سفر آخری است که با آنها می توانید داشته باشید.

هنگامی که شما عذم خویش را برای سفری به کوهستان آغاز می کنید، این سفر با سفر های جاده ای متفاوت است، هم جذاب تر و هم خطرناک تر،چرا که به جاهایی می روید که جز خودتان دیگر کسی نیست که یاری تان کند و از طرفی جاهایی می بینید که در هیچ شهری نمی بینید.

پس باید کوله خویش آنقدر پر کرد که از عهده تنهایی در کوهستان بر آمد و از طرفی کوله را آنچنان سنگین نکرد که راه طاقت فرسا گردد.

در سفر به کوهستان چیزی که پر واضح است نیاز به آن کوله پشتی ای مناسب که پر شود، و سفت به بدن بچسبد، چرا که در صورتی که چسب بدن نشود تعادل را بهم زده و سفر را سخت  می کند. این کوله باید جیب های فراوان، حلقه های فراوان و استاندارد باشد.

لباس راحت و مناسب با فصل و مکانی که می رویم از مهمتریم عوامل سفر ماست. در کوهستان در هر فصلی لباس گرم واجب است، مخصوصاً در سفر های ۲ روزه و بیشتر. توج داشته باشید در هر فصلی احتمال آن می رود که در کوهستان با برف و باران مواجه شوید. بنابر این هنگام سفر به کوهستان مخصوصا صعود به قله کاپشن، کلاه و دستکش را فراموش نکید. به شما پیشنهاد می کنم از شلواری با جیب های زیاد و از فانسقه برای بستن قمقمه و مبایل و چاقو و...استفاده کنید.

کفش مناسب کوهستان از مهمتریم اسباب سفر است که باید شما را از گزند مار و عقرب و ...و از سرما و گرما محفوظ نگه دارد و شما را در بر داشتن گام های محکم در کوهستان کمک کند.